Stichting ZEHG is opgericht door vrouwen die zelf hyperemesis gravidarum in hun zwangerschap(pen) hebben meegemaakt. Zij kregen te maken met onbegrip van medisch personeel, gebrek aan informatie en het gevoel er alleen voor te staan met deze aandoening. Dit gaf de motivatie om hier iets aan te willen veranderen.

In 2013 is Stichting ZEHG (Zwangerschapsmisselijkheid en Hyperemesis Gravidarum) opgericht. Waarom “ZEHG”? Omdat de onbekendheid met HG, zowel binnen de medische sector als binnen de sociale omgeving niet goed is. Veel mensen ervaren onbegrip, diagnoses worden niet gesteld of de oorzaak van veelvuldig overgeven wordt als psychisch benoemd.

ZEHG dus dat je HG hebt. ZEHG dat HG een aandoening waar nog veel onbekend over is, maar die zeker niet licht opgevat mag worden.

ZEHG het in de pers, tegen medici, tegen het onderzoeksveld, tegen je vrienden en familie. Onder doelstellingen lees je wat we willen bereiken rondom HG.

Stichting ZEHG: Zwangerschapsmisselijkheid en Hyperemesis Gravidarum
Oproep Deelname Onderzoek

Beeindigd – Oproep deelname aan onderzoek naar behandeling HG

Update 15-9-2016: Er hebben voldoende vrouwen meegedaan aan het onderzoek. Momenteel worden de resultaten bekeken en wordt er een verslag geschreven. Hierover lees je binnenkort meer op onze site.

——————————————–
We ontvingen de volgende oproep om deel te nemen aan onderzoek naar de behandeling van hyperemesis gravidarum. Heb je HG gehad en ben je opgenomen geweest in een ziekenhuis in Noord Holland? Dan kun je deelnemen aan het onderzoek! En daarmee kun je een bijdrage leveren aan het verbeteren van de zorg rondom HG.

OPROEP:

Waarom dit onderzoek?
Elk jaar weer is hyperemesis gravidarum één van de meest voorkomende redenen voor een ziekenhuisopname bij zwangere vrouwen. De zorg die vrouwen dan krijgen verschilt echter van ziekenhuis tot ziekenhuis. Vanuit de afdeling Gynaecologie van het AMC onderzoeken we welke zorg vrouwen ontvangen als zij door HG te maken krijgen met een ziekenhuisopname. Welke zorg werkt en waar kan deze zorg nog verbeterd worden? Om een volledig beeld te krijgen, hebben we uw hulp nodig! Wat zijn uw ervaringen met zorg die u heeft ontvangen voor een ziekenhuisopname voor HG? Waar ziet u nog kansen of verbeterpunten voor deze zorg?

Wie kan deelnemen aan dit onderzoek?
Wij zijn op zoek naar vrouwen die HG gehad hebben en in de afgelopen 4 jaar voor HG zijn behandeld met een ziekenhuisopname in een ziekenhuis in de regio Noord Holland.

Hoe ziet het onderzoek er uit?
Het onderzoek bestaat uit een interview van ongeveer 45 minuten. In het interview vragen wij naar uw ervaringen met de behandeling die u voor HG heeft ontvangen. Dit interview vindt plaats in het AMC in Amsterdam, maar kan in overleg ook op een andere locatie plaatsvinden of via Skype gedaan worden.

We verwerken uw gegevens geheel vertrouwelijk en anoniem.

Wat doen we met de interviews?
Na het afnemen van de interviews analyseren wij uw ervaringen en vergelijken we de verschillende interviews met elkaar. Zo krijgen we een goed beeld over wat er volgens u goed gaat in de zorg voor HG en wat er beter kan. Met deze informatie kan dan bijvoorbeeld worden bepaald wat de onderwerpen voor toekomstig onderzoek zouden moeten zijn! Wij zullen het verslag over ons onderzoek ook op de website van stichting ZEHG plaatsen.

Is uw interesse gewekt na het lezen over dit onderzoek? U kunt zich aanmelden door een email te sturen naar onderzoekamc@zehg.nl. Ook als u nog vragen heeft over dit onderzoek, kunt u een email sturen naar dit mailadres.

This Post Has 4 Comments

  1. Helaas lees ik het bericht net pas anders had ik graag meegedaan met het onderzoek. Twee jaar terug meerdere keren opgenomen geweest, bergen medicatie genomen, infusen gehad, bijvoeding… wat een lijdensweg. Naast het ziek zijn, wat al erg genoeg was, krijg je ook nog te maken met onbegrip, mensen die je een aasteller vinden en zelfs verloskundigen die je niet serieus nemen. Zelfs twee jaar later kan ik mij nog zo kwaad maken dat weinig mensen mij geloofde en ik uiteindelijk een opname van 4 dagen kreeg. Wat nog maar de eerste opname was.. maar ik ben heel gelukkig met mijn zoontje! Maar voor mijn geen tweede keer

  2. Ik had ook zo iets. Mijn familie en vrienden nog steeds denkt dat iets psychisch was.
    Ik voelde me so allen. Nu heb ik een trauma va, en vecht ik heel veel van out vermoeidheid uit te komen en de gevoel dat een tweede kind fout was. My droom is een nachtmeer geworden.

  3. Drie zwangerschappen was ik negen maanden doodziek. Bij de tweede zeiden ze, het is psychisch en werd ik opgenomen in de valeriuskliniek in Amsterdam. Mijn moeder zei, stel je niet zo aan. Dit wil ik gewoon even kwijt. Ik ben nu 72 jaar, en het zit me nog steeds dwars.

    1. Wat een nare ervaring! Ik kan heel goed begrijpen dat dat u nog steeds dwars zit. Ik hoop dat we u met onze informatie toch na al die tijd nog een stukje erkenning kunnen bieden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Search