Stichting ZEHG is opgericht door vrouwen die zelf hyperemesis gravidarum in hun zwangerschap(pen) hebben meegemaakt. Zij kregen te maken met onbegrip van medisch personeel, gebrek aan informatie en het gevoel er alleen voor te staan met deze aandoening. Dit gaf de motivatie om hier iets aan te willen veranderen.

In 2013 is Stichting ZEHG (Zwangerschapsmisselijkheid en Hyperemesis Gravidarum) opgericht. Waarom “ZEHG”? Omdat de onbekendheid met HG, zowel binnen de medische sector als binnen de sociale omgeving niet goed is. Veel mensen ervaren onbegrip, diagnoses worden niet gesteld of de oorzaak van veelvuldig overgeven wordt als psychisch benoemd.

ZEHG dus dat je HG hebt. ZEHG dat HG een aandoening waar nog veel onbekend over is, maar die zeker niet licht opgevat mag worden.

ZEHG het in de pers, tegen medici, tegen het onderzoeksveld, tegen je vrienden en familie. Onder doelstellingen lees je wat we willen bereiken rondom HG.

Stichting ZEHG: Zwangerschapsmisselijkheid en Hyperemesis Gravidarum
Medicijnen

Medicatie en hyperemesis gravidarum, hoe bespreek je dat met je arts

Hyperemesis gravidarum (HG – ernstige zwangerschapsmisselijkheid en overgeven) en medicatie gaan bijna hand in hand. De meeste vrouwen die HG krijgen, kunnen niet functioneren zonder enige vorm van medicatie of lopen hierdoor ernstige gezondheidsschade op. Vaak worden anti-misselijkheidsmedicijnen (zoals emesafene, primperan of zofran) voorgeschreven, eventueel samen met een maagbeschermer (zoals omeprazol of antagel).

Helaas is het echter zo dat er geen algemeen erkend protocol is voor het behandelen van HG en daarmee bepaalt elke arts zelf welke medicatie hij of zij wil voorschrijven. Dat kan betekenen dat iemand in het ene ziekenhuis alleen emesafene krijgt en iemand in een ander ziekenhuis zofran en weer ergens anders wordt een combinatie voorgeschreven. De reden hiervoor ligt er in dat artsen het vaak lastig vinden om te bepalen welke medicatie nou geschikt is om tijdens de zwangerschap te geven. En als een arts tegen je zegt dat hij/zij een medicijn niet wil geven omdat ‘het slecht is voor de baby’ dan is dat niet iets waar je risico’s mee wil nemen. Dus hoe ga je daar dan mee om?

Allereerst mag je vragen of de arts die uitspraak wil toelichten. Aan welk risico denkt de arts? En hoe groot is dat risico eigenlijk. Daarnaast kun je je arts vragen wat het risico is van het niet nemen van medicatie. Zonder medicatie blijven vrouwen vaak overgeven en kunnen zij niet of nauwelijks eten of drinken. Onderzoek naar kinderen van vrouwen die zwanger zijn geraakt tijdens de hongerwinter tijdens de 2e wereld oorlog laat zien dat ondervoeding niet zonder gevolgen is voor het kind (http://www.hongerwinter.nl/item.php?id=2&language=NL). En ook voor jezelf kan ondervoeding en uitdroging ernstige consequenties hebben als het niet behandeld wordt. Een vervolgvraag kan dan zijn hoe je arts de behandeling verder zonder medicatie wil insteken en wat de eventuele gevolgen voor jou en de baby zijn.

Ten tweede kun je vragen of de arts wellicht onderzoek zou willen doen om te kijken welke medicatie wel geschikt is. In Engeland is in een samenwerking tussen de Engelse HG stichting Pregnancy Sickness Support en het Royal College of Obstetricians & Gynaecologists onlangs een algemene multidisciplinaire richtlijn voor de behandeling van HG opgesteld waarin wordt aangegeven welke medicatie een optie zijn (https://www.rcog.org.uk/globalassets/documents/guidelines/green-top-guidelines/gtg69-hyperemesis.pdf). Deze richtlijn zou een uitgangspunt kunnen zijn voor jouw arts. Verder biedt de Amerikaanse HG stichting HER foundation een overzicht van in Amerika voorgeschreven medicatie met daarbij de laatste wetenschappelijke onderzoeken naar die medicatie. Ook dit kan een goede bron zijn voor jouw arts om verder te zoeken naar medicatie die hij/zij zou kunnen voorschrijven (http://www.helpher.org/hyperemesis-gravidarum/treatments/medications.php). Ook op onze eigen pagina hebben we informatie voor zorgprofessionals verzameld: http://www.zehg.nl/wordpress/informatie-voor-zorgprofessionals/

Is je arts niet bereid om zijn of haar keuze toe te lichten of om verder onderzoek te doen naar een adequate behandeling voor jouw HG, dan kun je aangeven dat je het op prijs stelt een second opinion te krijgen. Daarvoor kun je een andere gynaecoloog inschakelen. Bekijk wel altijd even je verzekeringsvoorwaarden, mogelijk heeft jouw verzekeraar hier voorwaarden voor opgesteld.

Search